
Το ιστολόγιο αυτό δημιουργήθηκε τις ημέρες της κατάληψης του δημαρχείου του Αγίου Δημητρίου το Δεκέμβρη του 2008 και είχε ως τίτλο "απελευθερωμένο δημαρχείο αγίου δημητρίου" - Με το πέρας της κατάληψης και έως σήμερα, διαχειρίζεται από τους συμμετέχοντες στην Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Μπραχαμίου και αποτελεί κομμάτι αυτής

Στα πλαίσια των απεργιακών κινητοποιήσεων της 15ης Δεκέμβρη πραγματοποιήθηκε λίγο μετά τις 10.00 πμ μια μαζική προσυγκέντρωση πάνω από το σταθμό του μετρό της Δάφνης, όπου μοιράζονταν κείμενα (βλ. παρακάτω) και κολλήθηκαν κάποια χαρτοπανό. Στη συνέχεια, με την άφιξή μας στο κέντρο, το μπλοκ της ανοιχτής λαϊκής συνέλευσης αγ. δημητρίου συγκροτούμενο πλάι σε αυτά της Ανοιχτής Συνέλευσης Κατοίκων Αγίας Παρασκευής, της Συνέλευσης Κατοίκων Βύρωνα - Καισαριανής - Παγκρατίου και της Συνέλευσης Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης/Πατησίων συμμετείχε στην κεντρική απεργιακή πορεία που με την άφιξή της στο σύνταγμα κι έπειτα έλαβε έντονο συγκρουσιακό χαρακτήρα. Επίσης, αποχωρώντας από την πλ. Συντάγματος το μπλοκ της ανοιχτής λαϊκής συνέλευσης αγ. δημητρίου συμμετείχε και στη πορεία που έφτασε μέχρι τα γραφεία της ΓΣΕΕ όπου κι ακολούθησαν και νέες συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής.


ακολουθεί το σχετικό κείμενο της ανοιχτής λάϊκής συνέλευσης αγ. δημητρίου:
ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ
ΔΕΝ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ – ΔΕΝ ΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΑΘΕΙΣ – ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ
Και η επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας συνεχίζεται. Κάθε εβδομάδα βρίσκουν και νέα σειρά μέτρων. Μέτρων που μειώνουν τις συντάξεις μας, αυξάνουν τις εισφορές μας, μειώνουν τους μισθούς μας, αυξάνουν τα χρόνια εργασίας, επιβάλουν μαζικές απολύσεις, εδραιώνουν το καθεστώς της ημιαπασχόλησης, καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις. Ο καθένας
«συνεννοείται» με το αφεντικό όσον αφορά στην πληρωμή του υπό την απειλή της ανεργίας, την τρομοκρατία της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Αυξάνονται τα όρια των απολύσεων, μειώνονται έως και καταργούνται οι αποζημιώσεις. Παράλληλα επιβάλλονται αυξήσεις σε βασικά προϊόντα και Μέσα Μαζικής Μεταφοράς . Η όποια δημόσια εκπαίδευση παραδίδεται στους επιχειρηματίες, εμπορευματοποιείται το σύστημα υγείας.Γνωρίζουμε πλέον καλά ότι το εξωτερικό χρέος το δημιούργησαν οι ελληνικές κυβερνήσεις για λογαριασμό της ελληνικής αστικής τάξης και όχι οι εργαζόμενοι. Τα μέτρα παίρνονται για να μπορέσει το ελληνικό κεφάλαιο να βγεί πιο δυνατό στο διεθνή ανταγωνισμό. Αν το πρόγραμμα σταθερότητας έθιγε έστω και στο ελάχιστο το ελληνικό κεφάλαιο, τα αφεντικά θα είχαν αντιδράσει με lock-out. Τα μέτρα δεν τα επιβάλει η κομισιόν όπως διατείνονται διάφοροι δημοσιογραφούντες στην προσπάθεια να
«απενοχοποιήσουν» τους ισχυρούς στις συνειδήσεις μας. Δεν απαντούν ωστόσο στο γιατί η κυβέρνηση δεν προχώρησε σε στάση πληρωμών στο εξωτερικό χρέος. Σε τέλεια συνεννόηση με την κομισιόν διαφυλάττουν τα συμφέροντά τους. Οι τοκογλύφοι του ΔΝΤ, η τρόϊκα, τα κυβερνητικά στελέχη, οι βιομήχανοι, οι επενδυτές, οι εφοπλιστές, οι πολιτικοί, οι τραπεζίτες, τα αφεντικά, είναι μόνο μερικοί από εκείνους που αναπαράγουν την παραμύθα της «οικονομικής κρίσης» με μόνο στόχο την αφαίμαξη του εργαζόμενου λαού προς όφελός τους. Ο καπιταλισμός με πρόσχημα την πτώχευση, επιτίθεται ανελέητα στην κοινωνία, από την Ισλανδία και την Αργεντινή, τη Γουατεμάλα και την Ουγγαρία μέχρι την Ιρλανδία και την Ελλάδα με σκοπό να καταδικάσει τους λαούς στη φτώχεια, το μεσαίωνα και τη δυστυχία «παχαίνοντας» την πλουτοκρατία. Ο καπιταλισμός, σύστημα που παράγει κρίσεις, τρέμει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο τις κοινωνικές αντιστάσεις.Δεν μας χαρίστηκε τίποτα και ποτέ, δεν θα τους χαρίσουμε τις ζωές μας. Έχουμε κάθε δίκιο να είμαστε εχθρικοί, καχύποπτοι, επιφυλακτικοί ή αμήχανοι απέναντι στη δράση των παραδοσιακών θεσμικών συνδικαλιστικών φορέων (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΠΑΜΕ). Κάνουν τα πάντα ώστε τα μέτρα να περάσουν όσο το δυνατό πιο ανώδυνα για το σύστημα. Το μόνο που κάνουν είναι δράσεις πυροτεχνήματα
δράσεις απομονωμένες μεταξύ τους, χρονικά διεσπαρμένες. Ενισχύουν την ηττοπάθεια, την απογοήτευση, εξυπηρετώντας τα αφεντικά τους αφού λειτουργούν πυροσβεστικά και εκτονωτικά. Περιορίζουν τις όποιες προσπάθειες επέκτασης των αγώνων στο δρόμο, αποκλείουν την προοπτική διάρκειας των απεργιακών κινητοποιήσεων.Καιρός να τους προσπεράσουμε. Αντιθετικά στον συγκεντρωτισμό, τη γραφειοκρατία και τον κομματικοποιημένο συνδικαλισμό, σε ηγεσίες χωρίς πρόσβαση, σε αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς, στον αποκλεισμό των ανέργων, στον διαχωρισμό των κλάδων, στις περιχαρακώσεις των αντιστάσεων προτάσσουμε τον ταξικό, αυτόνομο, μάχιμο συνδικαλισμό, τις συνελεύσεις βάσης. Συμμετέχουμε στις απεργίες και κατεβαίνουμε στους δρόμους με συναδέλφους και ανθρώπους της τάξης μας, οργανωμένοι σε ανεξάρτητα πρωτοβάθμια/κλαδικά/επιχειρησιακά σωματεία, σε λαϊκές συνελεύσεις, σε συνελεύσεις εργαζομένων ανέργων, σε τοπικά εγχειρήματα. Παύουμε να είμαστε ακόλουθοι, συνδιαμορφώνουμε σε συνελεύσεις οριζόντιας διαδικασίας τις δράσεις και τις αντιστάσεις μας. Οι γενικές συνελεύσεις με την ισότιμη συμμετοχή όλων, αδιαμεσολάβητα και αμεσοδημοκρατικά αποτελούν το κυρίαρχο όργανο των αποφάσεων στη μάχη για την αξιοπρέπεια και την ποιότητα της ζωής μας. Σε αυτή την κατεύθυνση ήδη έχουν επιτευχθεί αρκετά. Συγκεντρώσεις, πορείες και αποκλεισμοί εταιρειών και συνοικιακών παραρτημάτων/καταστημάτων οργανώθηκαν από ανεξάρτητα πρωτοβάθμια σωματεία και σωματεία βάσης. Με την ανυποχώρητη διάθεση και τη στήριξη αλληλέγγυων ομάδων και ατόμων, μπλοκαρίστηκαν νικηφόρα αναίτιες και εκδικητικές απολύσεις, αποφεύχθηκε η μη καταβολή δεδουλευμένων, δώρων, η παραβίαση του ωραρίου κλπ. Τίποτα δεν είναι εύκολο. Μόνος δρόμος στον επίπονο αγώνα μας η αλληλεγγύη, η αλληλοβοήθεια, η ανθρωπιά. Όχι στην απομόνωση και τον φόβο. Είτε ως εργαζόμενοι είτε ως άνεργοι είτε ως άνθρωποι βρε αδερφέ, είναι ανάγκη να αντιληφθούμε τη δύναμη που έχουμε στα χέρια μας και να δράσουμε άμεσα, συλλογικά και αποτελεσματικά για το συμφέρον μας.
Αλληλεγγύη, ζύμωση, αλληλοστήριξη και συνδιαμόρφωση με σωματεία βάσης, συμβούλια γειτονιάς, λαϊκές συνελεύσεις, απεργιακά ταμεία, ταμεία αλληλοβοήθειας σε μετανάστες, ανέργους, απολυμένους, πρωτοβουλίες εργαζομένων ανέργων σε τοπικό επίπεδο, τοπικά σωματεία, εργατικές λέσχες κ.α.. Όλα όσα φρόντισαν να βυθίσουν στα τάρταρα της ιστορίας επιβάλλοντας τον ολοκληρωτισμό και την κυριαρχία τους ως μονόδρομο. Ο αγώνας για την ποιότητα ζωής την υπερηφάνεια, την αξιοπρέπεια δεν γίνεται για να την
«σκαπουλάρουμε» από την κρίση. Στο δρόμο μας θα τους αφήσουμε στη γωνία…μέχρι τη στιγμή που θα διαχειριστούμε τα πλούτη τους - δηλαδή ό,τι παράγουμε εμείς.ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ την ΤΕΤΑΡΤΗ 15/12/2010
Προσυγκέντρωση στο μετρό Δάφνης 10:00 π.μ.
Συγκέντρωση στο μουσείο 12:00 π.μ.
ανοιχτή λαϊκή συνέλευση αγ. δημητρίου*
Δεκέμβριος 2010
* Η ανοιχτή λαϊκή συνέλευση αγ. δημητρίου γεννήθηκε στο κατειλημμένο χώρο του δημαρχείου της περιοχής τον Δεκέμβριο του 2008. Εδώ και δύο χρόνια ασχολείται με αρκετά θέματα. Άνοιξε και στηρίζει το ζήτημα του Ασύρματου (ανοιχτή συνέλευση για τη διεκδίκηση του ασύρματου), προώθησε την πρωτοβουλία εργαζομένων ανέργων από το Μπραχάμι και τις γύρω περιοχές, προχώρησε σε μαθήματα ελληνικών σε μετανάστες, διοργάνωσε μαθήματα αυτομόρφωσης, εκδηλώσεις για κοινωνικά θέματα (π.χ. ψυχική υγεία), συμμετείχε σε διαδηλώσεις αποδεικνύοντας στην πράξη ότι η αυτοδιαχείριση, η αυτοοργάνωση και η ισότιμη συνεργασία, η οργάνωση του κόσμου από τα κάτω, η επανοικειοποίηση των δημόσιων χώρων, η κατάληψη των χώρων που μας ανήκουν (πχ του δημαρχείου για τις συνελεύσεις μας, του 3ου δημοτικού για μαθήματα) αποτελούν την έμπρακτη αντιπρόταση, το αντίπαλο δέος. Η ανοιχτή λαϊκή συνέλευση αγ. δημητρίου συναντιέται τακτικά κάθε 1η Δευτέρα του μήνα στις 6:00 μ.μ. στο δημαρχείο του αγ. δημητρίου.

Ανακοίνωση-κάλεσμα προς όσους δεν αγνοούν την ύπαρξή τους
Αυτό που μέχρι και πριν από λίγο καιρό αποτελούσε άποψη μίας μικρής μειοψηφίας σήμερα δικαιώνεται από τους περισσότερους ως πραγματικότητα, δυστυχώς όχι πανηγυρικά αλλά κάθε μέρα και πιο τραγικά. Ο κόσμος που διαμορφώνουν τα κράτη, οι τράπεζες και οι μεγαλοεπιχειρηματίες είναι ένας κόσμος που δε μας χωράει όλους και που αν δε θελήσει να μας εξοντώσει μέσα από έναν μεγάλο πόλεμο, σήμερα τουλάχιστον θέλει να μας στοιβάζει σαν φτηνό εργατικό δυναμικό σε πλήρως ελεγχόμενες μεγαλουπόλεις.
Νοιώθουμε πως δεν υπάρχει άλλη διέξοδος από το να αντισταθούμε σήμερα, όχι απλά για να μην έρθει αύριο το χειρότερο, αλλά για να επιδιώξουμε να έρθει το καλύτερο.
Όσο κι αν φαντάζει αδιανόητο, αυτά τα «μεγάλα» πράγματα που επιβάλλονται στη ζωή μας, μέσα από τη μνημονιακή πολιτική του κράτους, των κυρίαρχων πολιτικών μηχανισμών αλλά και της ουσιαστικής συνεργίας των «επιφανών» συνδικαλιστικών φορέων, μπορούν να χάσουν το έδαφος κάτω απ΄ τα πόδια τους. Αρκεί σ΄ αυτό το έδαφος εμείς να δημιουργούμε μορφές και κοινότητες αγώνα, που να μην επιτρέπουν την αεροστεγή εδαφοκάλυψη της κοινωνικής ζωής από την κυριαρχία τους.
Γι΄αυτό και στη γενική απεργία της 15ης Δεκέμβρη θα είμαστε παρόντες όχι απλά ως εργαζόμενοι ή άνεργοι ή αυτοαπασχολούμενοι ή φοιτητές/μαθητές. Θα είμαστε παρόντες μέσα από την προσπάθεια της ανοιχτής λαϊκής συνέλευσης Αγίου Δημητρίου να αποτελούν οι τόποι που ζούμε έδαφος για το ρίζωμα μιας ζωής αξιοπρεπούς και ελεύθερης για όλους και όχι μιας ζωής μίζερης και υπόδουλης σε λίγους.
Καλούμε σε προσυγκέντρωση στις 15/12 στις 10.00πμ στη Δάφνη (πλατεία Καλογήρων-σταθμός μετρό Δάφνη) και ενώνουμε τις ορέξεις μας για αντίσταση στο δρόμο με τις συνελεύσεις της Αγίας Παρασκευής και των περιοχών Παγκρατίου-Καισαριανής-Βύρωνα.
Καλούμε όλους όσους δεν αγνοούν ότι η πράξη μπορεί να επιφέρει άμεσα και απτά αποτελέσματα στην ανατροπή αυτής της τάξης πραγμάτων να διαμορφώσουν πυρήνες σε κάθε περιοχή μέσα από διαρκείς αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις και δράσεις, καθώς και ομάδες παρέμβασης και συνελεύσεις στους εργασιακούς χώρους.
Καλούμε όλους όσους κρίνουν θεμιτό με την παρουσία τους να στηρίξουν τα μπλοκ των αυτοοργανωνομένων τοπικών συνελεύσεων και των πρωτοβάθμιων σωματείων με συνελευσιακή βάση.
Τα δύσκολα είναι μπροστά, αλλά γι΄ αυτούς!
ανοιχτή λαϊκή συνέλευση Αγίου Δημητρίου
Μπραχάμι, 8/12/2010




ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΜΕΣΗΣ ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ
ΜΕ ΛΑΪΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΣΕ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ ΚΑΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ
Σε αυτές τις εκλογές κυβέρνηση και τροϊκα καραδοκούν το αποτέλεσμα προκειμένου να λεηλατήσουν ότι απέμεινε από τα κεκτημένα των χαμηλότερων στρωμάτων. Οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης πασχίζουν να παράξουν πολιτική υπεραξία με οποιονδήποτε τρόπο. Ποιο είναι τελικά όμως το διακυβευμά των εκλογών; Είναι μήπως το ποιος πήρε το χρίσμα από το ΠΑΣΟΚ ή την ΝΔ και αν δεν το πήρε θέλει να δηλώνει ανεξάρτητος; Είναι μήπως ο «Καλλικράτης» ή το μνημόνιο; Είναι μήπως η καταδίκη όλων των πολιτικών και των κυβερνήσεων που στήριξαν την συνθήκη του Μααστριχτ; Ακόμη και αυτές οι τελευταίες «αριστερές» λογικές είναι ενταγμένες πάνω στην «ανθρώπινη» διαχείριση του καπιταλισμού, σχήμα οξύμωρο και με κοντά ποδάρια όπως αποδεικνύεται ιστορικά. Εκεί φυσικά που η επιχειρηματολογία των υποψήφιων δημάρχων είναι καταγέλαστη είναι όταν πάνω στον προεκλογικό τους άγχος διατείνονται ότι αποτελούν τους υπερασπιστές της δημοκρατίας. Τί ακριβώς εννοούν; Τις μίζες, την καρέκλα ή τα μεγαλοεπιχειρηματικά συμφέροντα;
το δημαρχείο ήταν ελεύθερο για τον λαό να εκφράσει την θέληση και την άποψη του και να μπορέσει να ελέγξει τον οποιονδήποτε εκπρόσωπο του; Όταν ήταν κατειλημμένο το Δεκέμβρη του ‘08 ή όταν λειτουργούσε ομαλά σαν φορομπηχτικός μηχανισμός; Το ότι ο Ασύρματος δεν διαμορφώθηκε σε χώρο πρασίνου (άλσος) εδώ και τόσα χρόνια οφείλεται τελικά στο ότι όσοι συμμετέχουν στο δημοτικό συμβούλιο από τον Λαζαρόπουλο μέχρι τη ΔΑΣ είναι πολιτικά ανίκανοι σαν διαχειριστές του συστήματος; Κάθε άλλο. Ακριβώς επειδή εξυπηρετούν συμφέροντα του κεφαλαίου στον ένα ή στον άλλο βαθμό, γι’ αυτό είχαν μετατρέψει τον Ασύρματο σε σκουπιδότοπο. Στην καλύτερη περίπτωση θέλουν τον λαό του αγίου δημητρίου μοχλό πίεσης για τα παζάρια τους με τους κυβερνώντες για να του φορτώσουν πάλι ανταποδοτικά τέλη και να δώσουν τεμάχια πάλι σε ιδιώτες. Χρειαστήκανε μόνο λίγοι μήνες αυτόοργανωμένης δράσης των ίδιων των κατοίκων για να καταδείξουν ποιοι πραγματικά έρχονται σε σύγκρουση με τις επιλογές του κεφαλαίου και των κυβερνήσεων του. Γι’ αυτό το λόγο πιστεύουμε ότι μπροστά στις εκλογές όχι απλώς η αποχή αλλά η συμμετοχή και η δράση σε τέτοιου είδους εγχειρήματα ζωντανεύει τους εφιάλτες που νιώθουν οι «αντιπρόσωποι» του λαού αλλά και το ίδιο το κεφάλαιο στο ενδεχόμενο ενός νέου «Δεκέμβρη» με ακόμη καλύτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά.
Η αποχή από τις εκλογές της 7ης Νοέμβρη ξεπερνά τον τοπικό χαρακτήρα. Περνώντας από την άρνηση της ανάθεσης στην πράξη της αδιαμεσολάβητης δράσης και της οργάνωσης λαϊκών συνελεύσεων σε κάθε γειτονιά, στοχεύει κατευθείαν στο ίδιο το οικοδόμημα του καπιταλισμού.
Οι σύγχρονοι δυνάστες βάλανε το στοίχημα.
Ας το κερδίσουμε εμείς.
ΑΝΟΙΧΤΗ ΛΑЇΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
...
ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ
Και η επίθεση στα δικαιώματα και κατακτήσεις μας συνεχίζεται. Κάθε εβδομάδα, βρίσκουν και νέα σειρά μέτρων. Μέτρων που μειώνουν τις συντάξεις μας, αυξάνουν τις εισφορές μας, μειώνουν τους μισθούς μας, αυξάνουν τα χρόνια εργασίας, αυξάνουν τα παιδιά ανά τάξη, αδειάζουν τα δημόσια νοσοκομεία από υλικά, απολύουν εργαζόμενους που επί χρόνια ήταν επί συμβάσει, αυξάνουν τρόφιμα και βασικά προϊόντα, κοκ. Μέτρων που στοχεύουν να καταργήσουν τις συλλογικές συμβάσεις και να μας κάνουν να μιλάμε απευθείας ο καθένας μας με το αφεντικό. Που στοχεύουν να καταργήσουν τις διαιτησίες, να αυξήσουν τα όρια απολύσεων και να μειώσουν οικτρά τις αποζημιώσεις. Και ο κατάλογος δεν τελειώνει. Όλα συνηγορούν ότι τα χειρότερα είναι μπροστά.
Γιατί γίνονται όλα αυτά; Τα κόμματα εξουσίας, τα στελέχη της ΕΕ, οι εκπρόσωποι των εργοδοτικών ενώσεων, οι δημοσιογράφοι και οικονομικοί αναλυτές κραυγάζουν ότι όλα τα παραπάνω γίνονται για να βγούμε από την κρίση. Και ότι για να βγούμε από την κρίση, πρέπει να ματώσουμε όλοι. Υπονοώντας ότι όλοι ευθυνόμαστε για το χρέος και ότι όλοι θα ματώσουμε. Εδώ είναι που λέμε ότι ΛΕΝΕ ΨΕΜΜΑΤΑ. Πολύ απλά το χρέος δεν το φτιάξαμε έτσι γενικώς και αορίστως όλοι μας. Το χρέος θέριεψε με τον Σημιτικό εκσυγχρονισμό, με τη μεγάλη ιδέα των Ολυμπιακών του 2004, με τις υπερκοστολογήσεις όλων των δημόσιων έργων ώστε να κονομάνε οι εργολάβοι, με την ανοχή και τη συγκάλυψη της βίαιης καταλήστευσης αποταμιεύσεων εκατοντάδων χιλιάδων συμπολιτών μας κατά το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, με τις δημοσιονομικές προσαρμογές ενόψει ΟΝΕ και ευρώ που έχουν οδηγήσει τις τράπεζες να φορολογούνται με κάτω από 10% και τους πλούσιους να μεταφέρουν την περιουσία τους σε offshore και τράπεζες της Ελβετίας αποφεύγοντας πλήρως την φορολόγηση.
Δηλαδή δεν φτάνουν 2 δεκαετίες φιλελευθεροποίησης της οικονομίας και σταδιακής κατάργησης κατακτήσεων μας. Θέλουν με αφορμή την κρίση να ξεμπερδεύουν με κάθε τι που συνιστά κράτος πρόνοιας και πρόβλεψη αναδιανομής υπέρ των αδυνάτων. Γιατί φυσικά πρέπει να είσαι πάρα πολύ αφελής για να πιστέψεις ότι το δημόσιο χρέος θα μειωθεί, αν οι εταιρείες απολύουν πιο εύκολα κόσμο, αν δίνουν λιγότερες εισφορές στο ΙΚΑ και εάν καταργηθούν οι ΣΣΕ.
Και εδώ έρχεται το μεγάλο ερώτημα: τί κάνουμε εμείς οι ίδιοι για αυτό; Μένουμε αδρανείς ή κινητοποιούμαστε; Μας καλύπτει άραγε η διαδεδομένη άποψη ότι “...σιγά μην κάνω τη χάρη και απεργήσω για αυτούς....”, εννοώντας τους συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και του ΠΑΜΕ. Ναι φυσικά είμαστε ενάντιοι στον γραφειοκρατικοποιημένο και κομματικοποιημένο συνδικαλισμό. Σε ηγεσίες που κάνουν μήνες για να κηρύξουν μία απλή 24ωρη απεργία. Που όταν κηρύττουν, δεν καλούν γενικές συνελεύσεις στα σωματεία και κάνουν τα πάντα για να την πνίξουν. Που κάνουν τα στραβά μάτια σε ωμές παραβιάσεις των εργασιακών νόμων και κατακτήσεων, που αφήνουν απέξω τους ανέργους, που διαχωρίζουν τους κλάδους και τους εργαζόμενους, που εντάσσουν τους εργατικούς αγώνες στην κομματική επετηρίδα και ανέλιξη. Ναι είμαστε ενάντιοι. Αλλά την απεργία δεν την κάνουμε για αυτούς. Το να παλέψουμε με τους συναδέλφους μας και την υπόλοιπη τάξη μας, το κάνουμε για τον ίδιο μας τον εαυτό πρώτα από όλα. Δεν μπορεί η απάντηση στον προσκυνημένο και κομματικοποιημένο συνδικαλισμό να είναι η απάθεια. Για μας η πρόταση είναι η οργάνωση σε νέα σχήματα. Συνδικαλισμού αυτόνομου, χωρίς καμία σχέση με κράτος και εργοδότες, όπου οι Γενικές συνελεύσεις των μελών του είναι το πραγματικά κυρίαρχο όργανο. Σωματεία που θα ενώνουν εργαζομένους/ανέργους, θα ενώνουν τους αγώνες του ενός κλάδου με αυτούς του άλλου.
Ήδη κάποια βήματα γίνονται προς αυτή την κατεύθυνση από ορισμένα κλαδικά ή επιχειρησιακά σωματεία βάσης. Και ακριβώς σε αυτήν την κατεύθυνση θέλουμε να εργαστούμε με την πρωτοβουλία εργαζομένων/ανέργων από το Μπραχάμι και τους γύρω δήμους. Κάποιος μπορείς να ρωτήσει τί νόημα θα είχε μία τοπική ένωση εργαζομένων/ανέργων. Ποιος είναι ο στόχος και το αντικείμενο αυτής; Καταρχήν να ξεκινήσουμε λέγοντας ότι όλοι όσοι κατοικούμε ή δρούμε σε αυτές τις περιοχές, είμαστε εργαζόμενοι/άνεργοι/αυτοαπασχολούμενοι. Το ρόλο μας τον βλέπουμε παράλληλα με τα κλαδικά/επιχειρησιακά σωματεία. Θεωρούμε ότι όμως υπάρχουν πάρα πολλά ζητήματα, τα οποία μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά μέσω μία τέτοιας συλλογικότητας. Για παράδειγμα:
● Όταν λόγω της κρίσης και των μέτρων κράτους/ΕΕ/ΔΝΤ θα μειώσουν τις τάξεις στα σχολεία και θα αυξήσουν τα παιδιά ανά τμήμα ή δεν θα στέλνουν αναπληρωτές διότι τους συμβασιούχους θα τους έχουν διώξει, τότε είναι που ένα τοπικό σωματείο θα μπορεί να δράσει καλύτερα και σε συνεργασία με το σωματείο των δασκάλων/καθηγητών. Το ίδιο μπορείς να πεις για τις προνοιακές παροχές σε επίπεδο δήμων (βοήθεια στο σπίτι, πρωτοβάθμιες παροχές υγείας, αστικά/αγροτικά κέντρα υγείας)
● Ή θέματα που αφορούν το ωράριο και το κόστος υπηρεσιών. Ως τοπικό σωματείο θα μπορούμε να δρούμε για τη μείωση των ωραρίων εργασίας καταστημάτων και γραφείων. Μία τέτοια νίκη θα έχει επιπτώσεις και στις δικιές μας δουλειές. Άλλωστε πάντα το κεφάλαιο χρησιμοποιεί κάθε νίκη του, ως μοχλό πίεσης σε άλλους εργαζόμενους.
● Θέματα αλληλεγγύης, π.χ οργάνωση απεργιακών ταμείων ή ταμείων αλληλοβοήθειας σε απολυμένους και ανέργους.
● Συνεύρεση ανέργων και μεταναστών χωρίς χαρτιά. Πίεση ώστε παροχές να δίνονται και σε αυτούς χωρίς διατυπώσεις και αποκλεισμούς.
Πέρα όμως από το ποιο θα ήταν το αντικείμενο, έχουμε και απτά ΝΙΚΗΦΟΡΑ αποτελέσματα αγώνων. Συγκεντρώσεις, πορείες και αποκλεισμοί εταιρειών και συνοικιακών παραρτημάτων/καταστημάτων οργανώθηκαν από ανεξάρτητα πρωτοβάθμια σωματεία και σωματεία βάσης, και έτυχαν ουσιαστικής στήριξης (και χωρίς αυτή τη στήριξη ενδεχομένως θα αποτύγχαναν) από τοπικές αλληλέγγυες ομάδες και άτομα. Αγώνες ενάντια σε αναίτιες και εκδικητικές απολύσεις, ενάντια στην καταπάτηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων (μη καταβολή δεδουλευμένων, δώρων, παραβίαση ωραρίου, κλπ), αλλά και σε αλληλεγγύη σε αγώνες άλλων σωματείων (πρακτική που ανθούσε τα πρώτα χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση αλλά γρήγορα έγινε παράνομη και εγκαταλείφθηκε από τα καθεστωτικά σωματεία).
Μέσω αυτής της σύνδεσης λοιπόν σπάει η κλαδική περιχαράκωση, ο κατακερματισμός των εργαζομένων. Ο αγώνας ενός κλάδου συναντιέται με αυτόν ενός άλλου. Επίσης σε τοπικό επίπεδο είναι δυνατόν να συνευρεθούμε οι εργαζόμενοι/άνεργοι με το σύνολο των ιδιοτήτων μας. Είμαστε παράλληλα και γονείς, ασθενείς, δημότες, πολίτες. Όταν απεργούν οι δάσκαλοι στα σχολεία που πάμε τα παιδιά μας, το θέμα μας αφορά ως γονείς. Όταν απεργούν οι εργαζόμενοι στο ΙΚΑ ή στα κέντρα υγείας, το θέμα μας αφορά ως ασθενείς. Όταν τα μέτρα κεφαλαίου και κράτους διαλύουν κάθε παροχή σε εκπαίδευση και υγεία, το θέμα μας αφορά ασχέτως αν υπάρχει κινητοποίηση κλαδική. Όταν οι σχεδιασμοί της δημοτικής αρχής καταστρέφουν πάρκα και πλατείες, το θέμα μας αφορά ως κάτοικους. Θεωρούμε ότι όλα αυτά μπορούμε να τα συζητάμε και να συναποφασίζουμε δράσεις στα πλαίσια μια τοπικής συλλογικότητας εργαζομένων/ανέργων, όπου προσερχόμαστε με όλους τους ρόλους μας (του εργαζόμενου, ανέργου, γονέα, μαθητή, ασθενή, κάτοικου, κλπ).
Στην πρωτοβουλία ως στόχο έχουμε βάλει την διαρκή ενασχόληση με τα μικρά και μεγάλα ζητήματα της εποχής, την σύμπραξη με κλαδικά σωματεία βάσης, την ανάληψη πρωτοβουλιών άμεσης δράσης σε ζητήματα εργασιακά και επιβίωσης, την ίδρυση τοπικού σωματείου Εργαζομένων/ανέργων και παρέμβαση σε θεσμικούς φορείς (εργοδότες, επιθεωρήσεις εργασίας, ΙΚΑ, κλπ), άνοιγμα και καθημερινή λειτουργία εργατικής λέσχης ως το σημείο αναφοράς και γνωριμίας των μελών μας.
Σας καλούμε να οργανωθείτε στην προσπάθειά μας
Πρωτοβουλία Εργαζομένων-Ανέργων από το Μπραχάμι και γύρω περιοχές |
Μπραχάμι 25/6/2010
ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ:
Δευτέρα 12 Ιουλίου στις 18:00,
πρώην 3ο δημοτικό σχολείο
Γράμμου & Πηλέως (πίσω από ΕΛΤΑ),
Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή



.
καλούμε σε Συνέλευση - Συζήτηση
- Για τη διαμόρφωση τοπικής εργατικής λέσχης
- Για τη συγκρότηση τοπικού σωματείου εργαζομένων - ανέργων