Διορθώνουμε λοιπόν την Ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στις 13 Δεκεμβρίου και ζητούμε συγγνώμη από την υπεύθυνη της παιδικής θεατρικής ομάδας.
Την ευχαριστούμε και εκτιμούμε ιδιαιτέρως τη στάση της.
Το ιστολόγιο αυτό δημιουργήθηκε τις ημέρες της κατάληψης του δημαρχείου του Αγίου Δημητρίου το Δεκέμβρη του 2008 και είχε ως τίτλο "απελευθερωμένο δημαρχείο αγίου δημητρίου" - Με το πέρας της κατάληψης και έως σήμερα, διαχειρίζεται από τους συμμετέχοντες στην Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Μπραχαμίου και αποτελεί κομμάτι αυτής
αλληλεγγΥη σε Ολους και Ολες που Εχουν συλληφθεΙ και διΩκονται
για τη συμμετοχΗ τους στη λαϊκΗ εξΕγερση
Τα γεγονότα που έχουν συντελεστεί ως τώρα τόσο εντός όσο και εκτός της ελληνικής επικράτειας, έπειτα από τη δολοφονία του 16χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα, καταδεικνύουν ξεκάθαρα ότι είμαστε εν καιρώ λαϊκής εξέγερσης. Ολοένα και διευρυνόμενα κομμάτια της κοινωνίας (μαθητές, φοιτητές, εργάτες, άνεργοι, μετανάστες, κρατούμενοι, φτωχοί, …) αποφασίζουν να βγουν στους δρόμους και να μετουσιώσουν την οργή τους για ό,τι τους καταπιέζει σε κάθε έκφανση της ζωής τους σε δράση (δυναμικές κινητοποιήσεις κατά τις οποίες λαμβάνουν χώρα μαζικές συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής και επιθέσεις σε κρατικούς και καπιταλιστικούς στόχους, καταλήψεις δημόσιων κτηρίων, ανοιχτές συνελεύσεις, δράσεις αντιπληροφόρησης,…).
Στα πλαίσια της εξέγερσης αυτής, από το πρωινό της Πέμπτης 11/12 έχει καταληφθεί και το δημαρχείο του Αγίου Δημητρίου, προκειμένου να αποτελέσει ένα έδαφος αντιπληροφόρησης, συνεύρεσης και αυτοοργάνωσης των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, συνδιαμόρφωσης και υλοποίησης δράσης. Κύριο συστατικό της κατάληψης αυτής αποτελεί η καθημερινή διεξαγωγή της ανοιχτής λαϊκής συνέλευσης με συμμετοχή μέχρι και 300 ανθρώπων, μία διαδικασία που λειτουργεί ανταγωνιστικά στη λογική της ανάθεσης τόσο της διαχείρισης των ζητημάτων μας όσο και των ίδιων των αγώνων στους κάθε είδους αντιπροσώπους «μας», εκλεγμένους και μη. Μια διαδικασία που τείνει να ριζώσει βαθιά στη συνείδηση των συμμετεχόντων για το ρόλο τους ως πολιτικά όντα.
Δίχως αμφιβολία, αυτή η λαϊκή εξέγερση στρέφεται ξεκάθαρα ενάντια στην ίδια τη δομή του σημερινού καθεστώτος. Οπότε είναι επόμενο τα υποκείμενα αυτής να γνωρίσουν την κατασταλτική μανία των υπερασπιστών του συστήματος (του κράτους, των επιχειρηματιών, των βολεμένων,…). Ήδη έχουν καταγραφεί γύρω στις 200 συλλήψεις σε όλη τη χώρα (συνοδευόμενες σε πολλές περιπτώσεις από βίαιες προσαγωγές και κατασκευασμένα τεκμήρια ενοχής). Κάποιες από τις κατηγορίες, τόσο για πλημμελήματα όσο και για κακουργήματα, είναι οι ακόλουθες: αντίσταση κατά της αρχής, απείθεια και εξύβριση, διατάραξη κοινής ειρήνης, απόπειρα απελευθέρωσης κρατουμένων, χρήση και κατοχή εργαλείων και εκρηκτικών, απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης, διακεκριμένες φθορές, σύσταση συμμορίας. Σε κάποιες περιπτώσεις το κράτος φτάνει μέχρι και στο σημείο να διώκει ανήλικους με τον αντιτρομοκρατικό νόμο (Λάρισα). Ωστόσο, για εμάς είναι ξεκάθαρο ότι όλες αυτές οι διώξεις είναι πολιτικές. Και βέβαια το «καθόλου» ληστρικό κράτος (από κοινού με τους «καθόλου» κερδοσκόπους επιχειρηματίες) έχει το θράσος να διώκει και όσους επέλεξαν να πραγματοποιήσουν το λεγόμενο «πλιάτσικο».
Συμμετέχοντας λοιπόν στη λαϊκή εξέγερση αυτή και μέσα και έξω από το απελευθερωμένο πλέον δημαρχείο του Αγίου Δημητρίου, εκφράζουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας στους αιχμάλωτους και διωκόμενους του κοινωνικού αυτού αγώνα. Ο αγώνας για την απελευθέρωσή τους και την παύση κάθε δίωξης είναι απόλυτα συνδεδεμένος με την ίδια την εξέγερση και πρέπει να αποτελεί κύριο πρόταγμά της.
Λίγες γραμμές παραπάνω, έγινε αναφορά στους υπερασπιστές τους συστήματος. Μοιραία σε αυτήν την κατηγορία εντάσσονται και τα κομμάτια αυτά της κοινωνίας τα οποία, ενώ αντικειμενικά βρίσκονται από την πλευρά των καταπιεσμένων, είτε με την εναντίωσή τους στον αγώνα , είτε με τη σιωπή τους (αποτέλεσμα τόσο της πλύσης εγκεφάλου από τα μέσα μαζικής εξημέρωσης, όσο και της προωθούμενης τάσης παραίτησης από συλλογικές διεκδικήσεις και επιδίωξης ατομικών λύσεων), καταλήγουν να παίζουν το παιχνίδι των καταπιεστών τους. Είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε ποια είναι η πηγή των προβλημάτων μας και ότι όλοι οι «από κάτω» είμαστε ήδη στο στόχαστρο του συστήματος και επομένως ότι είναι προς το συμφέρον μας να πλαισιώσουμε την εξέγερση αυτή.
ΝΑ ΑΡΘΟΥΝ ΟΛΕΣ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΑ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ
ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΗΜΕΡΩΝ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ
ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΝΟΜΙΜΟΙ, ΟΥΤΕ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ – ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ
στο απελευθερωμένο δημαρχείο Αγ. Δημητρίου
13.00 : αλληλέγγυο μεσημεριανό (φέρτε τα ταπεράκια σας)
του Κουβανού J.C.TABIO
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Από την πρώτη μέρα που το Δημαρχείο πέρασε στα χέρια των πολιτών, μέλη του «Δημοκρατικού» δημοτικού συμβουλίου παρατάχθηκαν στο απέναντι πεζοδρόμιο. Παρατάχτηκαν -όπως πάντα- εχθρικά απέναντι στην τοπική κοινωνία, όταν η ίδια αναλαμβάνει δράση παρακάμπτοντας τον αριθμό πρωτοκόλλου. Ο δήμαρχος, αφού προσπάθησε με τσαμπουκά να σπάσει την κατάληψη, πρότεινε «σεβόμενος τις δημοκρατικές διαδικασίες» να περάσουμε κάποια στιγμή απ’ το γραφείο του, να του εξηγήσουμε τι ακριβώς ζητάμε και εκείνος να αποφασίσει αν τελικά θα γίνει κατάληψη. Από εκείνη την στιγμή, ο δήμαρχος, μέλη του δημοτικού συμβουλίου και διάφοροι άλλοι παρατρεχάμενοί τους κατασκήνωσαν απέναντι από την κατάληψη μεταφέροντας το πολύτιμο λειτούργημα του καθισιού στο απέναντι καφενείο. Χρησιμοποιώντας πότε τσαμπουκά και τραμπουκισμούς και πότε γελοίες συκοφαντίες για δήθεν υλικές ζημιές που έχουν γίνει ή θα γίνουν στο κτήριο, προσπαθούν να προβοκάρουν την κατάληψη. Ταυτόχρονα η περιοχή έχει γεμίσει ασφαλίτες με μηχανές που κόβουν βόλτες γύρω από την περιοχή ή προσπαθούν να αναμιχθούν –ανεπιτυχώς- με τον κόσμο.
Προφανώς και δε μας τρομάζουν∙ μόνο γέλιο μας προκαλεί η περιφερόμενη σήψη τους.
Στις φωνές απόγνωσης πως αν δεν λειτουργήσουν οι διάφορες υπηρεσίες, οι μετανάστες θα απελαθούν, οι συμβασιούχοι θα μείνουν απλήρωτοι και γενικά αν δε διαλυθεί η κατάληψη θα διαλυθεί το σύμπαν, εμείς απαντάμε:
Η «υπεύθυνη» για τις αιτήσεις των μεταναστών, αφού πρώτα μας κατηγόρησε πως εξαιτίας μας θα απελαθούν οι άνθρωποι κι έπειτα δεσμεύτηκε στη λαϊκή συνέλευση πως θα έρθει να εξυπηρετήσει … τελικά δεν εμφανίσηκε ποτέ.
Τα μέλη του συλλόγου εργαζομένων του δήμου, τα οποία κατανοούν απόλυτα για ποιους λόγους γίνεται αυτή η κατάληψη του δημαρχείου και είναι τα μόνα που από πραγματικό ενδιαφέρον για το δήμο μας βρίσκονται εδώ για να διευκολύνουν και να εγγυηθούν την όποια επικοινωνία και συννενόηση μπορούμε να έχουμε με τους «απέναντι», αυτή τη στιγμή διαβάλλονται με απαράδεκτους χαρακτηρισμούς απ’ τη δημοτική αρχή.
Η απάντηση στο κλίμα τρομοκρατίας, που τόσες μέρες προσπαθούν να σπείρουν στους κατοίκους της περιοχής, ήταν η μαζική συμμετοχή στις λαϊκές συνελεύσεις καθώς για πρώτη φορά το Δημαρχείο είναι ανοιχτό για τους πολίτες. Για πρώτη φορά οι άνθρωποι μπορούν και συμμετέχουν ουσιαστικά και αυτοοργανωμένα με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Διαδικασίες ζωντανές που όσα συμβούλια κι αν κάνουν, όσες ψευτογιορτούλες κι αν στήσουν, δεν πρόκειται να ξεπεράσουν τη δυναμική που αναπτύχθηκε αυτές τις μέρες στο δήμο μας.
Και για να τελειώνουμε επιτέλους: στόχος μας δεν είναι οι βιτρίνες των μαγαζιών σας αλλά η βιτρίνα και το περιεχόμενο του συστήματος της καταπίεσης, της αλλοτρίωσης, της εκμετάλλευσης, της υποταγής και του φόβου.
ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
13/12/2008
ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΟΙΧΤΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
ΤΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟΥ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Στις 6 Δεκεμβρίου 2008 ο ειδικός φρουρός Κορκωνέας Επαμεινώνδας έβγαλε το πιστόλι του και δολοφόνησε ένα πολίτη, ένα παιδί 16 χρονών. Η οργή όλων είναι πολύ μεγάλη, παρ’ όλες τις προσπάθειες των ΜΜΕ και της κυβέρνησης να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη.
Είναι πλέον σίγουρο ότι η εξέγερση αυτή δεν αποτελεί μόνο φόρο τιμής στον άδικο χαμό του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Από τότε πολύς λόγος γίνεται για βία, κλοπές, λεηλασίες. Για τους ανθρώπους των ΜΜΕ και της εξουσίας βία είναι μόνο ό,τι καταστρέφει την ευταξία.
Για μας όμως:
ΒΙΑ είναι να δουλεύεις 40 χρόνια για ψίχουλα και να αναρωτιέσαι αν ποτέ θα βγεις στη σύνταξη.
ΒΙΑ είναι τα ομόλογα, τα κλεμμένα ασφαλιστικά ταμεία, η χρηματιστηριακή απάτη.
ΒΙΑ είναι να αναγκάζεσαι να παίρνεις ένα στεγαστικό δάνειο που τελικά το πληρώνεις χρυσό.
ΒΙΑ είναι το διευθυντικό δικαίωμα του εργοδότη να σε απολύει όποια στιγμή θέλει.
ΒΙΑ είναι η ανεργία, η προσωρινότητα, τα 700 ευρώ με ή χωρίς ένσημα.
ΒΙΑ είναι τα εργατικά «ατυχήματα», επειδή τα αφεντικά περιορίζουν τα εξόδά τους εις βάρος της ασφάλειας των εργαζομένων.
ΒΙΑ είναι να παίρνεις ψυχοφάρμακα και βιταμίνες για ανταπεξέλθεις στα εξαντλητικά ωράρια.
ΒΙΑ είναι να είσαι μετανάστρια, να ζεις με το φόβο ότι θα σε πετάξουν ανά πάσα στιγμή έξω από τη χώρα και να βιώνεις μια διαρκή ανασφάλεια.
ΒΙΑ είναι να είσαι ταυτόχρονα μισθωτή, νοικοκυρά και μάνα.
ΒΙΑ είναι να σου πιάνουν τον κώλο στη δουλειά και να σου λένε «Χαμογέλα ρε τί σου ζητάμε;»
Η εξέγερση των μαθητριών, των φοιτητριών, των άνεργων, των προσωρινών και των μεταναστριών έσπασε αυτή τη βία της κανονικότητας. Αυτή η εξέγερση δεν πρέπει να σταματήσει! Συνδικαλιστές, πολιτικά κόμματα, παπάδες, δημοσιογράφοι και επιχειρηματίες κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να συντηρήσουν τη βία που περιγράψαμε παραπάνω.
Δεν είναι μόνο αυτοί, αλλά είμαστε και εμείς υπεύθυνοι για τη διαιώνιση αυτής της κατάστασης. Η εξέγερση άνοιξε ένα χώρο επικοινωνίας όπου επιτέλους μπορούμε να εκφραστούμε ελέυθερα. Σα συνέχεια αυτού του ανοίγματος προχωρήσαμε στην κατάληψη του δημαρχείου Αγ. Δημητρίου και στη συγκρότηση μιας λαϊκής συνέλευσης ανοιχτής σε όλες και όλους.
Ένας ανοιχτός χώρος επικοινωνίας, να σπάσουμε τη σιωπή μας, να αναλάβουμε δράση για τη ζωή μας!
ΣΑΒΒΑΤΟ 13/12/08 στο δημαρχείο Αγ. Δημητρίου στις 19:00 λαϊκή ανοιχτή συνέλευση.
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ - ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ
ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Η κατάληψη είχε καλέσει σε συγκέντρωση στο απελευθερωμένο δημαρχείο στις 7μμ. Ο κόσμος άρχίσε να μαζεύεται και στις 8 παρά τέταρτο ξεκινήσαμε με προορισμό την πλατεία Καλογήρων. Είμασταν περίπου 150 και πορευτήκαμε προς το κέντρο της πόλης μας, μοιράζοντας κείμενα στους περαστικούς και τα καταστήματα και πετώντας τρικάκια. Όσο η πορεία προχωρούσε ο όγκος της μεγάλωνε. Φωνάχτηκαν από όλες τις ηλικίες πολλά συνθήματα και με πολύ παλμό: